آرام چون برف زمستان

روزمرگی های طعم دار .....

 
 
نویسنده : snowball - ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز ٢٥ آذر ۱۳۸٤
 

 

 

                    چه انتظار عظیمی نشسته در دل ِما

                   همیشه منتظریم و کسی نمی آید

                    صفای گمشده آیا

                    بر این زمین تهی مانده باز میگردد ؟

                    اگر زمانه به این گونه

                                                       ـ پیشرفت این است

                    مرا به رجعت تا غار

                                                       ـ مسکن ِ اجداد

                    مدد کنید

                    که امدادتان گرامی باد

                    همیشه دلهره ،

                                     با من

                                             همیشه بیمی هست

                    که آن نشانهء صدق از زمانه بر خیزد

                    و آفتاب صداقت ز شرق بر خیزد !!

                    همیشه میگفتم :

                    چقدر مردن خوب است

                    چقدر مردن ،

                    در این زمانه که نیکی حقیر و مغلوب است ـ

                                                                       خوب است .

 

                                                                         «حمید مصدق »