آرام چون برف زمستان

روزمرگی های طعم دار .....

 

چو هر خبر که شنيدم رهی به حيرت داشت
ازين سپس من و مستی و وضع بی خبری .
طريق عشق طريقی عجب خطرناک است
نعوذبالله اگر ره به مقصدی نبری

                              «حضرت حافظ »

...........

 با پوزش فراوان من نمیدونستم

من کی بیدم  

نوشته شده در ٢٢ خرداد ۱۳۸٦ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ توسط snowball نظرات () |

Design By : nightSelect.com