آرام چون برف زمستان

روزمرگی های طعم دار .....

 
دلتنگ .... !!!
نویسنده : snowball - ساعت ۱٠:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱٤ فروردین ۱۳۸٦
 

 دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد

و هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند

سکوت سرشار از

سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده          

اعتراف به عشق های نهان

و شگفتی های بر زبان نیامده

در این سکوت حقیقت ما نهفته است

حقیقت تو ، و من ؛

برای تو و خویش

 چشمانی آرزو میکنم

 که چراغ ها و نشانه ها را در ظلماتمان ببیند

 گوشی

 که صدا ها و  شناسه ها را در بیهوشی مان  بشنود

برای توو خویش ،

 روحی

 که این همه را در خود گیرد و بپذیرد

 زبانی 

که در صداقت خود

ما را از خاموشی خویش بیرون کشد

و بگذارد از آن چیزها که در بندمان کشیده است

سخنی  بگوییم

.......

                              « مارگوت بیکل »

.............................

دلتنگی های آدمی را... ای بابا

یه بار دیگه هم نوشته بودم نه ؟!

 اما الانم عین اون موقع تو مخم داره مثل خوره تکرار میشه خودش اینقدر قشنگه که هیچی نگم بهتره

 ای بابا دم احمد شاملو گرم صداش فوق العاده است .

 اولین بار اینفو برام نوشتتش یادش بخیر ...چه روزایی بود بازم هم دلتنگم اما ... بیخیال

شوپولو از تو هم ممنونم 

                                                                تا بعد یا حق 

.....................