آرام چون برف زمستان

روزمرگی های طعم دار .....

 
پر هميت
نویسنده : snowball - ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱٧ خرداد ۱۳۸٤
 

« پُر همیّت »

روزی « الف » گفت به « سین »

" بدون من ـ هیچ می دونین ،

دریا تبدیل به « دری » می شه

پروانه تبدیل به « پرونه » می شه

جهان و افلاک هم بدون من

دیگه نمی تونن باقی بمونن . "

« سین » که دید « الف » باد به دماغ شده

گفت : " حتی همون دری هم میتونه جوشن و خروشن شه ،

پرونه هم میتونه مثل قبل پروز کنه

جهن و فلک نیز همیشه می مونه

بله بدون تو هیچکس در نمی مونه "

« شل سیلور ستاین »

درسته که دریا می خورشه حتی بدون الف اما همیشه واسه دنیا بدون الف یه چیزی کم میشه . هر کدوم از ما اگه نبود دنیا یه آدم کم داشت اما نمی دونم اگه آدم برفی نبود دل دنیا واسه آدم برفی یا هر کس دیگه ای تنگ میشد ؟ یه روزایی از دنیا میپرسیدم اگه من نیودم به کجات بر میخورد ؟ اگه نبودم چی میشد . نمی دونم ، هنوزم نمی دونم . اما اینو میدونم که اگه نبودم حتماً واسه نبودنم گِله میکردم . بدون ما آدما , دنیا اسمش چی میشد ؟ حتما ً بازم دنیا اما با چه مفهومی . هر چند با حضور به ظاهر گرممون هم نمی دونم چه مفهومی داره ......

دنیا همه هیچ اها دنیا همه هیچ

ای هیچ برای هیچ با هیچ مپیچ

دانی ز آدمی چه ماند پس مرگ ؟

عشق است و محبت است و دیگر همه هیچ

                                                                                 حالا تا بعد یا حق