آرام چون برف زمستان

روزمرگی های طعم دار .....

 

کیست که آتش بر کف دست نهد و با یاد کوخ های کوه های قفقاز خود را سرگرم کند ؟!

یا تیغ گرسنگی را با یاد سفره های رنگارنگ کند کند ؟!

یا برهنه در برف دی ماه فرو غلتد و به آفتاب تموز بیاندیشد ؟!

نه هیچکس هیچکس چنین خطری را به چنان خاطره ای تاب نیاورده است . از آنکه ا خیال خوبی ها درومان بدی ها نیست . بلکه صد چندان بر زشتی آنها می افزاید .

" فرهاد "

نوشته شده در ٢ بهمن ۱۳۸٤ساعت ٥:٢٥ ‎ب.ظ توسط snowball نظرات () |

Design By : nightSelect.com